biografie

Bloei

Midden jaren zeventig gooide hij het roer om en besloot hij  zich meer op het tekenen te richten.
Een cursus etsen aan de Artistieke Schuit in Den Bosch gaf een enorme impuls. In het etsen kon hij zijn liefde voor tekenen op een andere manier gebruiken. Hij maakte niet alleen gewone etsen, maar ook kleur-etsen, etsen met droge naald techniek en aquatint.

Al snel schafte hij zelf een etspers aan en toen kwam hij echt goed op gang. 

Zijn werk viel ook bij anderen in de smaak.
Eind jaren zeventig werden tekeningen en etsen die hij van gebouwen in Den Bosch en omgeving gemaakt had gepubliceerd in de rubriek "Ken uw streek'' van het Stadsblad, een weekblad voor Den Bosch en omgeving.

Gemeente

Hij kreeg van verschillende mensen verzoeken om hun - voormalig- huis te tekenen.

In 1981 organiseerde de Gemeente Den Bosch ter gelegenheid van zijn 25 dienstjubileum een tentoonstelling van zijn werk.

Er volgde tentoonstellingen onder meer in galerie de Zwarte Leers in Den Bosch,  het gemeenschapshuis in Brakel en galerie de Hanzelarij in Deventer.

 

Rust

De eerste jaren na zijn vervroegd pensioen in 1985 maakte hij veel nieuw werk.
Maar in de jaren daarna werd het etsen fysiek te zwaar. Hij kreeg steeds meer last van de chemicaliën die hij bij het etsen gebruikte.

Hij werd voor het project welzijnswerk Oost gevraagd om als vrijwilliger teken les geven. Eerst in het wijkgebouw de Stolp en later in de Grevelingen. Hij besteedde veel tijd aan de voorbereiding. Om mensen enthousiast te maken  en te helpen maakte hij zelf veel voorbeelden. Het gaf hem voldoening, maar hij was ook teleurgesteld als mensen meer voor de gezelligheid dan voor het tekenen kwamen.

De Pettelaer

 

In 2005, twee jaar na het overlijden van zijn vrouw, verhuisde hij naar Serviceflat de Pettelaer in Den Bosch. Zijn etspers heeft hij geschonken aan een creativiteitscentrum. Het vrijwilligerswerk bouwde hij af, maar hij bleef tekenen, in pen en (kleur)potlood en hij verdiepte zich in het aquarelleren.

 

De laatste jaren van zijn leven werden nam zijn creativiteit af, zijn handen werden stijf en zijn ogen raakten steeds sneller vermoeid. Maar tot zijn dood in 2010 was er bijna geen dag dat hij niet tekenende.